Zacznijmy od pana Soichiro Honda:
Soichiro Honda
Urodzony 17 listopada 1906
Hamamatsu Japonia Japonia
Zmarł 5 sierpnia 1991
Japonia
Zawód Założyciel Honda Motor Company
Soichrio Honda (17 listopad 1906 - 5 sierpień 1991) – japoński inżynier i przemysłowiec. Założyciel Honda Motor Co, Ltd.. Jego dzieciństwo polegało na pomaganiu ojcu w naprawianiu rowerów. W wieku 15 lat bez wykształcenia, opuścił dom i wyjechał do Tokio w poszukiwaniu pracy. W 1922 uzyskał praktyki w zakładzie naprawczym, w którym pracował przez następne 6 lat. W 1928 rozpoczął własny biznes naprawy samochodów. W 1929 opatentował własne metalowe szprychy. W 1937 jego firma którą nazwał Honda rozpoczęła produkcję pierścieni tłokowych do małych silników. Powrócił do myśli konstrukcji samochodów sportowych. W 1948 rozpoczął produkcję konkretnych motocykli jako prezydent Honda Motor Company. W 1959 otworzył swój pierwszy sklep dilerski za oceanem w USA. Prezesem własnej firmy został aż do przejścia na emeryturę tj. w 1973. Jednak pozostał na stanowisku dyrektora. Zmarł w 1991 z powodu niewydolności wątroby.
Wczesne lata
Soichiro Honda urodził się w Yamahigashi dnia 17 listopada 1906. Jego ojciec, Gihei Honda, był lokalnym kowalem. Jego matka, Mika, była tkaczką.
Rodzina nie była bogata, ale ojciec rodziny starał się przekazać swoim dzieciom etykę ciężkiej pracy i mechaniki. Soichrio szybko nauczył się jak naostrzyć ostrza maszyny rolniczej. W pobliżu domu znajdował się młyn napędzany małym silnikiem. Hałas silnika go fascynował. Jego dziadek pokazał mu młyn w akcji.
Art Shokai
W 1922 rozpoczął pracę w sklepie samochodowym w Tokio o nazwie Art Shokai. Początkowo nabierał wprawy, następnie pracował już jako mechanik. W 1926 zdumione ambicjami szefostwo postanowiło, aby Honda otworzył własny zakład w jego rodzinnym mieście.
Honda Motor Company
Pracując w Art Shokai szybko zrozumiał, że niechlujność wykonania i niska wydajność nie będzie tolerowana przez klientów. Ponadto miał doskonałą świadomość własnych niedoskonałości kierownictwa. W październiku 1946 założył własną firmę Honda Motor Co Ltd. początkowo założoną do produkcji małych motocykli. W 1963 wprowadził na rynek pierwszy własny samochód Honda T360, który stał się wielkim sukcesem rynkowym.
Ostatnie lata
W zaawansowanym wieku wraz z żoną zdobył licencję pilota. Miał syna Hirotoshi Honda, który założył Mugen Motorsports, został tunerem samochodów Hondy i stworzycielem pojazdów wyścigowych niektórych produkowanych pod marką Honda. Zmarł 5 sierpnia 1991 z powodu niewydolności wątroby.
Teraz troszkę o ogólnej historii korporacji:
Przez pierwsze piętnaście lat z pięćdziesięcioletniej historii Honda produkowała wyłącznie motocykle. Przez następne 35 lat w dalszym ciągu w niektórych miejscach Honda była znana jedynie ze swoich dwukołowców, jako największym światowym producentem motocykli, których wytwarzano ponad 5 milionów rocznie. Pozostawała rynkowym liderem ze względu na różnorodność, innowacje techniczne i sporty motocyklowe.
W 1997 r. Honda wyprodukowała swój stumilionowy motocykl. Z tej ilości 58 milionów zostało wyprodukowane w Japonii, natomiast 42 miliony w pozostałych fabrykach na terenie całego świata, aktualnie jest ich 32 w 27 krajach. Trzy miliony motocykli wyprodukowano w Europie. Ponad 26 milionów z całej produkcji Hondy stanowiła seria Super Cub.
W pierwszych latach istnienia Honda produkowała motorowery, począwszy od Cubs i skuterów, po czterocylindrowy model CB 750 z 1969 r. Honda produkowała motocykle z różnymi konfiguracjami cylindrów od pojedynczego umieszczonego centralnie, aż do maszyn sześciocylindrowych, takich jak model CBX 1000 z sześciocylindrowym silnikiem umieszczonym poprzecznie, oraz do GL 1500 Gold Wing z również sześciocylindrowym bokserem.
Pierwsze pojazdy Hondy, oznaczone jako typ A, były faktycznie rowerami z zamontowanym 50 cm3 dwusuwowym silnikiem o mocy 1 KM. Pierwszy prawdziwy motocykl - typ D czyli Dream, powstał w 1950 r., wyposażony w silnik dwusuwowy o pojemności 98 cm3 i mocy 2 KM. Następny w kolejności był typ E z silnikiem czterosuwowym o mocy 5,5 KM ze stalową ramą. Prędkość maksymalna tego modelu wynosiła 50 km/h i w roku 1953 Honda wyprodukowała 32 tys. sztuk tego motocykla. Kolejnymi bestsellerami Hondy lat pięćdziesiątych były Benly o mocy 3,8 KM, typ J oraz skuter Juno KB.
W 1950 r. w Japonii funkcjonowało 200 fabryk motocykli, wśród których Honda zajmuje pozycję lidera.
Wspólnik Soichiro Hondy, Takeo Fujisawa przeniósł motocykle Hondy do Europy w 1956 r. Tam opracowano nowy model napędu o nazwie 50 Super Cub, a Fujisawa i założono fabrykę Suzuka, która produkowała 30 tys. Sztuk Super Cub miesięcznie.
Do roku 1960 Honda eksportowała 165 tys. motocykli rocznie do przeszło 50 krajów. M 50 Super Cub wytwarzany w 11 krajach.
Model Benly C92 z 1959 r. wyposażony w czterosuwowy, dwucylindrowy silnik z elektrycznym starterem był uznawany za najlepszy model owych czasów. Honda jako pierwsza zastosowała ramy motocyklowe wykonane z prasowanej stali.
W 1966 roku rozrząd typu popychaczowego modelu Super został zastąpiony wałkiem rozrządu w głowicy, zaś silnik o pojemności 89 cm3 otrzymał aluminiową głowicę i blok silnika. Ramę znów zbudowano ze stali, ale zawieszenie otrzymało widelce teleskopowe z przodu i wahacz wleczony z tyłu, z dwoma amortyzatorami. Ten model był produkowany aż do roku 1969.
Motocykle szosowe to przede wszystkim model C 70, z silnikiem 250 cm3 dwucylindrowym, z czterobiegową skrzynią zespoloną z silnikiem, cylindrami pochylonymi do przodu, tłokami pracującymi razem, mający wielkie błotniki i małe hamulce. C 70 posiadał lusterko wsteczne i kierunkowskazy, natomiast C 71 elektryczny rozrusznik, z kolei C S71 miał podwójne siedzenia, a model RC 70 był wersją terenową z wysoko, bocznie umieszczoną rurą wydechową.
Inny model C 90 miał taka samą konstrukcję z silnikiem o pojemności zmniejszonej do 125 cm3, zaś CB 90 jej sportową wersją. Rama stalowa dała początek późniejszej sztywnej ramie rurowej. Hamulce zostały zmienione na szczękowe o podwójnych cylinderkach, poprawiono również konstrukcję, co znacznie ulepszyło właściwości trakcyjne.
Honda posiadała silniki osiągające obroty rzędu 14 - 15 tys. obr./min. Motory wyposażone były w obrotomierze, podwójne siedzenia i kierunkowskazy.
Modele CUB i Benly były produkowane od połowy roku 1960 do 1965, natomiast rodzinę 250 cm3 stanowiły modele: CB 72, CB 250, CB 350 i CB 360. Rodzinę większych motocykli reprezentował czterocylindrowy model CB750 oraz jego pomniejszone wersje CB500, 350 oraz 400.
W 1969 r. zaprojektowano model CB750 do którego wprowadzono czterocylindrowy silnik o bardzo dużej pojemności 3 litra o bardzo wysokiej jak na tamte czasy mocy. Po raz pierwszy również zastosowano wiele innych rozwiązań. CB750 stała się wzorcem UJM czyli Universal Japanese Motorcycle.
Model CB 500 i 550/4 z roku 1974 był mniejszą wersją CB 750 i posiadał wszystkie cechy, większej maszyny. Model CB400/4 byt bardziej kompaktowy, z niezwykłymi zawirowaniami rury wydechowej, której końcówka była wygięta do dołu, osiągający niezwykły przyrost mocy i prędkości, co pozwoliło Soichiro Hondzie stwierdzić, że model ten był najlepszym z opracowanych przez koncern. Model miał bardzo dobre hamulce, wysoką przyczepność i pojedynczy wałek rozrządu w głowicy i osiągał prędkość maksymalną rzędu 200 km/h.
W latach 1980-81 nastąpił niezwykły rozkwit nowych konstrukcji. Dealerzy sprzedawali prawie 90 różnych modeli motocykli szosowych. Pierwszy model VF 750 z 1982 r., w którym łańcuch napędowy zastąpiono wałem Kardana, był bardzo ciężki, lecz punktem zwrotnym była wersja VF 750 F. Osiągała prędkość maksymalną ponad 230 km/h.
Następny ważny model w historii firmy to CX 500 wyposażony w dwucylindrowy silnik V2 chłodzony cieczą, napędzający motocykl również za pomocą wału napędowego szybko stał się bestsellerem. Silniki chłodzone cieczą byty lżejsze, mniejsze, bardziej kompaktowe, natomiast optymalna temperatura pracy silnika chłodzonego cieczą zapewniała spełnienie wszystkich norm emisji spalin oraz zapewniała jego większą trwałość.
Motocykl ten zyskał uznanie wśród gońców i kurierów ze względu na niezawodność, chociaż niskoobrotowy silnik był zaprzeczeniem technologii wysokoobrotowych silników Hondy.
Turbodoładowany CX 650 ilustrował zdolności Hondy w zaawansowanej technologii. Jednak cierpiał on na odcinanie pracy turbosprężarki, w momencie kiedy woda z kałuży i deszczu była zasysana do jej wnętrza, co nie zapewniło mu długiej kariery. To również doprowadziło do opracowania następcy, modelu VRF 750-V 4.
W 1967 r. Mike Hailwood zwyciężył w mistrzostwach świata w klasie 250 i 350 cm3, W 1983 r. Honda wygrała w klasie 500 cm3, a dwa lata później wygrała w obydwu kategoriach 250 i 500 cm3. Do tego czasu zwyciężyła w mistrzostwach świata motocykli crossowych, a w 1986 r. finiszowała jako pierwsza, druga, trzecia, piąta i szósta w rajdzie Paryż-Dakar.
Pośród motocykli lat dziewięćdziesiątych na uwagę zasługuje skuter CN 250. Posiadał nisko położony środek ciężkości, automatyczną skrzynię biegów z płynnie pracującym paskiem i kołem zębatym, cichym jednocylindrowym silnikiem chłodzonym cieczą, o pojemności 250 cm3 oraz specjalną osłoną przed wiatrem. Kolejnym skuterem z przekładnią bezstopniową był model Bali, z silnikiem dwusuwowym chłodzonym powietrzem o pojemności 49 cm3, osiągającym moc 5,5 KM i maksymalną prędkość 45 km/h przy bardzo niskim zużyciu paliwa. To pozwoliło na ekonomiczne, długie podróże.
W 1987 r. Honda zrewidowała swoją strategię dużych motocykli i wyprodukowała model CBR 600F i CBR 1000F. W ten sposób ożywienie lat osiemdziesiątych zostało uzupełnione przez ważne marketingowo i technicznie rozwiązanie polegające na tylnym zawieszeniu z pojedynczym wahaczem (system Pro-Link). Jednym z najlepszych modeli był wówczas sportowy model CBR 900 RR Fireblade, który na niektórych rynkach zdystansował sprzedaż modelu C 90. Nowy model CB750, cala rodzina CBR, turystyczne ST1100 oraz Gold Wing należały do czołówki pod względem liczby sprzedanych egzemplarzy w swoich klasach, a najpopularniejszym modelem lat dziewięćdziesiątych był CB 500 twin.
Sukces w rajdzie Paris-Dakar zbudował silny wizerunek motocykli Hondy, takich jak XL 600 Paris Dakar, Africa Twin i Trans-Alp, które wkrótce stały się najpopularniejsze w swej klasie na rynku maszyn terenowo-rekreacyjnych.
W latach 90. wprowadzono do małoseryjnej produkcji - model NSR 750, wyposażony w silnik V4 z owalnymi tłokami i 8 (osiem) zaworów na cylinder. Motocykl ten zbudowany był z wykorzystaniem bardzo zaawansowanych technologii wziętych wprost z torów wyścigowych - zastosowano kevlar, włókna węglowe oraz ceramikę, co spowodowało, że z ceną 100 tys. DEM znajdował się on na samym końcu cennika.
Modele motocykli
Sportowe
* Honda NS 1 50
* Honda Ns 1 50 Montesa
* Honda NSR 125
* Honda CBR 125R
* Honda CBR 600F
* Honda CBR 600RR
* Honda CBR 1000RR Fireblade
Sportowo-Turystyczne
* Honda CB 1300S
* Honda CBF 600S
* Honda CBF 1000S
* Honda CBR 1100XX Blackbird
* Honda VFR 800
* Honda VTR 1000F Firestorm
Turystyczne
* Honda GL 1800 Gold Wing
* Honda NT 700V Deauville
* Honda STX 1300 Pan European
Naked Bike
* Honda CB 600F Hornet
* Honda CB 900F Hornet
* Honda CB 750 Seven Fifty
* Honda CB 1300
* Honda CBF 250
* Honda CBF 500
* Honda CBF 600
* Honda CBF 1000
* Honda CG 125
Choppery i Cruisery
* Honda VT 125C Shadow
* Honda VT 750C Shadow
* Honda VTX 1300S
* Honda VTX 1800C
Enduro
* Honda DT 50
* Honda XR 125L
* Honda XL 125V Varadero
* Honda XL 650V Transalp
* Honda XL 1000V ABS Varadero
Off Road
* Honda CR 125R
* Honda CR 250R
* Honda CRF 250R
* Honda CRF 250X
* Honda CRF 450R
* Honda CRF 450X
* Honda XR 650R
ATV
* Honda TRX 90
* Honda TRX 250
* Honda TRX 350
* Honda TRX 450
* Honda TRX 680FA
Skutery
* Honda NP S50 Zoomer
* Honda SCV 100 Lead
* Honda SES 125 Dylan
* Honda SH 125i
* Honda FJS 600 ABS Silverwing
źródło: wikipedia
Honda D-Type czyli pierwszy motocykl Hondy wyprodukowany w 1949r.
Kroki milowe w korporacji Hondy:
-1949r. wyprodukowanie pierwszego motocykla(patrz wyżej)
-1951r. pierwszy motocykl z silnikiem 4-suwowym
-1959r. rozpoczęcie produkcji w fabryce Hondy w USA
-1963r. Pierwsze motocykle wyjeżdżają z fabryki w Belgi
-1969r. Honda CB750Four(chyba nikomu nie muszę przedstawiać motocykla który w latach swojego debiutu został uznany za maszynę której moc jest nie do okiełznania w warunkach drogowych)
-1976r. Produkcja masowa motocykla CG125 w Brazylii
-1979r. powrót na tory GP i spektakularna fala sukcesów wiele lat pod rząd
-1997r. z lini produkcyjnej zjeżdża 100mln motocykl spod znaku H
-2008r. Honda umacnia się na pozycji lidera rynku sprzedając swój 200mln. motocykl
Źródła:
Wikipedia; motocykle.vbs.pl; motocyklista.eu; best-motorcycle-gear.com; motorcycle.com
